Schapenkaas

Texelse Schapenkaas

Wij hebben ons gespecialiseerd in het maken van schapenkaas en houden ongeveer 150 ooien voor de melkerij. Onze kudde bestaat voornamelijk uit Texelaars. Een klein deel is afkomstig uit kruising met het Friese melkschaap. Nadat de lammeren de eerste tien tot twaalf weken bij de moeders gezoogd hebben, worden de schapen gemolken. Van de melk maken we op het bedrijf volgens een traditioneel recept rauwmelkse schapenkaas, met zijn eigen karakteristieke smaak. De kaas wordt geserveerd in verschillende restaurants en is tussen half mei en half oktober verkrijgbaar aan de boerderij.

Karakteristieke smaak

Voor de smaak is het belangrijk dat de schapen op het oude grasland van Texel grazen, dat door de zilte wind van zee zijn aparte flora krijgt. We bemesten spaarzaam om deze flora te behouden. De Texelaar heeft melk die rijk is aan vet en eiwit, wat de smaak positief beïnvloedt. Verder zijn de wijze van kaasbereiding en -rijping van belang voor de karakteristieke smaak van onze kaas.

Het winkeltje

Ons kaaswinkeltje is tevens onze kaasopslag. Hier kunt u zien dat onze kazen niet zijn geplastificeerd. Zonder plastic laagje wordt er een natuurlijke korst gevormd en verloopt de rijping beter. Elke dag keren en poetsen we de kazen en wrijven we ze in met plantaardige olie.
Ons winkeltje is tussen half mei en half oktober geopend. Daarna zolang de voorraad strekt. Vaste openingstijden zijn er niet. We zijn open als we thuis zijn. Om te voorkomen dat u aan een vaste deur komt, kunt u altijd van tevoren even bellen.

Slow Food

Piet en Hanna Bakker waren in eerste instantie de enige schapenkaasmakers op Texel die op de traditionele manier werkten. Na contacten met Slow Food (www.slowfood.nl) in 2002 hebben Anton en Jeanine Witte van kaasboerderij Wezenspyk besloten om ook weer rauwmelkse schapenkaas te gaan maken. Hierdoor werd het in 2003 mogelijk een ‘Presidium van de Texelse Schapenkaas’ op te richten. Het doel van het Presidium is om de oude reputatie van Texelse schapenkaas in ere te herstellen en om andere schapenhouders aan te moedigen de kwaliteitseisen van het Presidium over te nemen en zodoende een goed inkomen te verdienen.
De Texelse schapenkaas is opgenomen in de Ark van de Smaak. Met de Ark van de Smaak streeft Slow Food naar meer bekendheid en erkenning van traditionele, ambachtelijke streekproducten.

Geschiedenis van de Texelse schapenkaas

Al in de zestiende eeuw is de Texelse schapenkaas bekend en vermaard om zijn delicate smaak. Er werd zowel witte als groene kaas gemaakt. Van de melk in het naseizoen maakte men wel groene potkaas (smeerkaas). Groen vanwege het mestsap dat men via een neteldoek in de melk liet lopen. Het ‘groen’ is in het begin van de twintigste eeuw bij de wet verboden.
De Italiaan Ludovic Guicciardini maakte in 1567 een beschrijving van Nederland, onder andere van de landbouw. Hij meldt dat op Texel van de schapenmelk “soo groene als witte kasen ghemaeckt werden, wesende van eenen besonderen delicaten scherpen smaeck, waer by geenerley soorten van kasen, oock niet de Parmesaensche, en zijn te verghelijcken. De welcke in verre landen vervoert ende als een heerlijck present verkocht werden, gheteeckent met een besonder teecken des Eylandts. Waer door dit Eylandt in verre quartieren vermaert is gheworden.”